Onze veranderende (leef)wereld is VUCA (Volatile, Uncertain, Complex, Ambiguous) en dat is voelbaar op de werkvloer. Alleen leggen we de oorzaak van verandering nog al te vaak buiten onszelf: veranderende context, internationale herorganisering, nieuwe leidinggevende, mank team, lastige klanten, \u2026 <\/p>\n\n\n\n
Maar wat als we de spotlights op onszelf zouden zetten? Komen we dan tot \u2018zelf veranderen\u2019 en dus tot echte \u2018corporate agility\u2019? En welke rol heeft een coach of vragenstellende leidinggevende hierin? Aan het woord is Marleen Boen, Managing Director bij Training & Coaching Square. <\/p>\n\n\n\n
\u201cIn onze bedrijven leefde lang de overtuiging dat managers ook per definitie leiding konden geven, inclusief het menselijke aspect ervan\u201d start Marleen Boen haar verhaal. \u201cDe realiteit bleek complexer: onze leidinggevenden zijn vaak doorgroeiende experts met jarenlange ervaring. Dat wilt niet per definitie zeggen dat ze vlot kunnen omgaan met gevoelens, frustraties, competitiviteit, status en impasses tussen mensen. We zien al te vaak dat leidinggevenden daar meteen op vastlopen, hun energie opbranden in klassieke valkuilen en verdwaasd achterblijven. Een manager is niet automatisch een fixer met oog voor de mens in elke werknemer\u201d, stelt ze. <\/p>\n\n\n\n
Nochtans kan je w\u00e9l iets doen vanuit je organisatie om leidinggevenden in hun kracht te laten staan. \u201cInvesteren in je leidinggevenden is een slimme zet. Laat je middenkader ontplooien en je ziet gegarandeerd resultaat op de werkvloer. Een betere dialoog met hun medewerkers maakt \u00e9cht het verschil. Tegelijk hoeven leidinggevenden niet voor alle frustraties op te draaien: doe dus meteen aan upscaling en bewustwording op breed niveau bij grote groepen werknemers. We zijn immers meer dan ons werk alleen. Als er ruimte is voor je persoonlijkheid op het werk, voel je je ook meer zinvol en verbonden met je werk. Dat komt je productiviteit ten goede\u201d, weet Marleen Boen.\u201cManagers hoeven niet de vriend of de coach van hun medewerkers te worden: dat is niet hun rol. Ze hebben er alle belang bij dat medewerkers breder denken en zelf problemen oplossen. Managers kunnen w\u00e9l een coachende pet opzetten en overgaan van een directieve rol naar een meer betrokken houding van \u2018Hoe denk jij daarover?\u2019\u201d vervolgt ze. De manager is dus geen coach, maar gebruikt wel zijn \u2018coaching skills\u2019, zijn vragende modus. <\/p>\n\n\n\n
Coachende vaardigheden kan je leren en verder uitdiepen in een kwaliteitsvolle opleiding. Er is op dat vlak een wildgroei op de markt en dus is het zaak dat bedrijven het kaf van het koren scheiden. Boen onderstreept kordaat: \u201cCoachen is een vak. Kortlopende trainingen tot coach schieten als paddestoelen uit de grond en dat doet me fronsen. Coachen gaat om kunnen, doen \u00e9n zijn. Het is een proces van zelfontdekking, competentie, herbronning, en is dus een intense exploratie die aandacht, tijd en een financi\u00eble investering vergt. Kwaliteit heeft een naam: ROOT\u00a9, GROW\u00a9 en BLOOM\u00a9. In onze professionele coachopleidingen -geaudit door de Internationale Coaching Federatie- krijgen managers de spotlight op zichzelf, waardoor hun zelfinzicht verbetert en hun perceptie verruimt. We garanderen \u00e9chte effecten en resultaten op de werkvloer. Het zijn opleidingen die de \u2018agility en connection intelligence\u2019 van de manager voeden.\u201d Kies je dus voor de snelle fix of voor het langetermijneffect van een coach als blikverruimer? Kies je voor verandering of verander je ook \u00e9cht zelf in deze spannende VUCA-wereld? Het is tijd om je keuze te maken, te experimenteren en exploreren en niet meer te verdrinken in je oude gewoontes.
Ga de uitdaging aan en kies voor kwaliteit<\/strong><\/p>\n\n\n