Toen Leen Dehantschutter enkele jaren geleden aan haar coachopleiding begon, had ze een duidelijk doel voor ogen. Als HR-directeur had ze al heel wat watertjes doorzwommen: digitaliseringstrajecten, rekrutering, talentontwikkeling en zelfs zware herstructureringen. Toch voelde ze dat er nog iets ontbrak.

Door Amaryllis De Bast

“Voor mij blijft HR, en breder bedrijfsvoering, in essentie gaan over mensen. Ik geloof dat organisaties succesvoller worden als ze op de juiste manier met hun mensen omgaan. Ik wilde daar vooral beter in worden.” En dus ging ze op zoek naar een opleiding waarin ze haar coachingsvaardigheden kon verdiepen. Niet zomaar een cursus, maar een traject dat grondig en kwaliteitsvol aanvoelde. 

“Ik heb verschillende opleidingscentra vergeleken. Wat mij aansprak bij Training & Coaching Square was de degelijkheid en de certificering alsook het menselijke aspect. Dat gaf mij het gevoel: hier nemen ze coaching echt serieus.”

De verwachting 

Leen stapte het traject binnen met een vrij duidelijk beeld van wat haar te wachten stond: “Ik verwachtte een schoolse opleiding. Theorie leren, wat oefeningen doen, studeren voor een certificaat en klaar.” Maar al snel bleek dat de werkelijkheid anders was.

“Die zichtbare structuur die je in veel opleidingen hebt, vond ik hier niet terug. Het was meer een proces waarin je je moest durven laten onderdompelen. Dat vond ik soms spannend, maar achteraf gezien maakt net dat het zoveel rijker.” Waar ze aanvankelijk vooral kennis wilde opdoen, werd ze al snel geconfronteerd met zelfinzichten, persoonlijke verhalen, zoektochten naar purpose, en ga zo maar door.

De hamer

Een van haar eerste grote aha-momenten kwam onverwacht. “Ik besefte plots dat mijn toenmalige coachingstijl niet altijd het gewenste effect had.” Ze lacht wanneer ze het vertelt, maar destijds kwam het hard binnen. “Ik was een manager die mensen ‘coachte’ om hen te helpen vooruit te komen. Tot ik ontdekte dat ik tijdens gesprekken eigenlijk iemand aan het overtuigen was van mijn oplossing in plaats van hen aan te moedigen om tot een eigen oplossing te komen.”

“Ik dacht dat ik mensen hielp door advies te geven, door oplossingen aan te reiken. Het was een leerrijk proces om de coachee door de juiste vraagstelling zelf met oplossingen te zien komen. Coaching vraagt net dat je nieuwsgierig blijft naar wat de ander nodig heeft. Het was ongelooflijk te zien hoeveel meer effect je bereikt door nieuwsgierig te blijven en de blik open te houden”, getuigt ze.

“Je kunt alleen een goede coach worden als je zelf bereid bent om gecoacht te worden. Daar geloof ik volledig in” 

Een belangrijk onderdeel van het traject waren de vele oefensessies en feedbackmomenten. “Voor mij was dat een absolute toegevoegde waarde aan het traject en zeer leerrijk. Intensief, absoluut. Maar vooral verrijkend.” Je oefent met verschillende personen uit je groep en ziet hoe anders we het soms toepassen en welke effecten dit kan bereiken.

Dat betekende niet dat alles altijd comfortabel verliep. “Ik herinner me een oefensessie waarbij iemand achteraf zei dat mijn feedback veel te hard was geweest. Ik was daar echt van geschrokken…” Wat haar vooral bijbleef, was wat er daarna gebeurde. “We hebben dat uitgesproken. En vandaag zie ik die persoon nog altijd, vijf jaar later. Soms zijn het net die moeilijke momenten die een relatie sterker maken.” Dergelijke gesprekken geven diepgang en inzicht. Dat moedigt Leen sterk aan.

De kracht van een open blik

Wat Leen misschien nog het meest verraste, was hoe breed de opleiding keek naar menselijk gedrag. “Ik herinner me nog uitspraken zoals: ‘There is always another way.’ Er zijn altijd verschillende opties.” Een uitspraak van trainer en oprichtster Marleen Boen bleef haar bijzonder bij. “Er werd vaak gezegd: je kunt alleen een goede coach worden als je zelf bereid bent om gecoacht te worden. Daar geloof ik vandaag volledig in.”

“BLOOM stelde een vraag die ik niet langer kon ontwijken: wat is mijn purpose?” 

Van alle zelfinzichten die ze opdeed, springt er één bovenuit. “Mijn enneagramtype is 8. In mijn enneagramrapport stond letterlijk dat ik ‘intimiderend’ kon overkomen.” Ze schiet opnieuw in de lach. “Ik was verontwaardigd. Ik dacht: dat klopt helemaal niet. Ik ben iemand die voor mensen en hun leertrajecten gaat.” Toen legde ze het voor aan haar man. “Hij zei: Schat, dat zeg ik je al jaren.” 

Die confrontatie veranderde iets. “Ik besefte dat je soms feedback krijgt zonder ze echt te horen. Tot je er niet meer omheen kunt.” Vandaag ziet ze die eigenschap anders. “Ik merk dat ik bewust meer verbinding ga maken met mensen. Omdat ik weet dat mijn directheid sommigen kan afschrikken. Dat inzicht helpt mij nog elke dag. Ik ben er ondertussen van overtuigd dat als ik mijn directheid goed inzet, ik mensen net tot constructieve gesprekken stimuleer en zaken rechtstreeks bespreekbaar maak.”

Een staartje

Wanneer Leen terugkijkt op haar professionele leven vóór de opleiding, ziet ze een duidelijk verschil. “Vroeger was ik heel gefocust om mijn eigen werk goed te doen. Vandaag wil ik nog steeds kwalitatief werken leveren, maar dat voelt anders. Ik zit veel rustiger in gesprekken. Zelfbewuster en zelfzekerder. Daardoor ontstaat ruimte voor iets anders. Ik probeer nu vooral te kijken welke vragen ik kan stellen en welke inzichten ik kan toevoegen. Ik neem een andere houding aan dan vroeger. De focus ligt minder op mezelf maar meer op het totale bedrijf en wat daarin ‘wijsheid’ is.”

Na haar ROOT/GROW-traject stopte Leen aanvankelijk. “Ik dacht: ik heb mijn certificaat, dus mijn doel is bereikt.” Maar de jaren daarna merkte ze hoeveel impact het traject eigenlijk had gehad. “Ik voelde dat die opleiding mij veel meer had gebracht dan ik aanvankelijk besefte.”

Drie jaar later, was ze niet langer HR Directeur, maar Managing Director en aandeelhouder in hetzelfde bedrijf. Ze besloot zich in te schrijven voor BLOOM. “Dat voelde echt als een cadeau aan mezelf.” Op dat moment stond ze professioneel op een kantelpunt. “Ik voelde dat ik met bepaalde zaken niet volledig gelukkig was. En BLOOM stelde een vraag die ik niet langer kon ontwijken: wat is eigenlijk mijn purpose?”

Die zoektocht bracht haar nieuwe inzichten. “Ik besefte dat ik persoonlijk behoorlijk op mijn ideale pad zat. Professioneel was dat minder het geval.” Dat inzicht had gevolgen. “Ik durf niet zeggen dat mijn carrièrewending volledig door de opleiding kwam, maar het heeft zeker mee bepaald hoe bewust ik keuzes ben beginnen maken.”

En onderbouwd netwerk

Naast alle persoonlijke inzichten blijft nog iets anders hangen. “Je zit daar met een groep mensen die je op een heel andere manier leert kennen.” Niet via functietitels of cv’s. “Je leert elkaar kennen via angsten, twijfels, patronen en verhalen die je in het dagelijkse leven bijna nooit deelt.” Dat maakte indruk.

“Je beseft hoeveel iedereen met zich meedraagt. En in die opleiding wordt dat niet verstopt. Het wordt op tafel gelegd, onderzocht,vastgepakt en vooral uitgeleerd.” Volgens Leen zit daar iets bijzonders. “Dat vind ik echt uniek.”

“Een van de mooiste journeys van mijn leven” 

Aan het einde van het gesprek krijgt Leen de vraag om haar volledige traject in één woord samen te vatten. Ze lacht. “Dat is onmogelijk.” Na even nadenken volgt toch een antwoord. “Rijker.” En dan verduidelijkt ze. “Het was een van de mooiste tochten van mijn leven. Met veel inzichten. Met vallen en opstaan. Maar ook met veel warmte, liefde en verbinding.” 

Even valt er een stilte. “Ik ben er gewoon rijker en zelfbewuster uitgekomen.”